Zwerfje 19

Forse wind raasde door de Stephensonstraat, maar nog wel te doen.

We zijn ‘waaibestendig’ Er lag veel groot afval, karton, plastic en piepschuim en we legden het goed terug in de container die er stond, zodat het niet weg kon waaien.

We kwamen ook afval tegen dat niet te verwijderen valt, (zie foto’s) geen sterke gespierde mannen in de buurt die een auto kunnen optillen.

Veel positieve aanspraak, leuk toch en vooral een werknemer van Slokker, die de bouwwerkzaamheden uitvoert, die me vertelt dat mensen zoveel op straat gooien. Vertel ons wat, ha! Ik complimenteerde de firma, dat ze een emmer bij hun deur hebben staan (zie foto) voor afval. Terwijl hij sprak, raakte ik gebiologeerd door een rood puistje in zijn nek. Hij vertelde dat ze echt op het vuil letten, toen kaartte ik de tie-wraps aan die steeds bij de hekken liggen. Daar ging ie voortaan naar kijken. Dat dat zo goed werd opgepakt, super, hij voelde zich niet aangevallen en de kers op de taart was toch wel, dat ie een greep in zijn kontzak deed en daar twee peuken uithaalde, echt geweldig. ‘Goed opgevoed door mijn moeder’, riep ie.

Zwerfgroetje,

Dorothé